วันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

Somewhere, Only we know. II [แมทxมิวxโย] NC-100

พี่ว๊ากตัวร้าย กับนายปีหนึ่ง ::  Somewhere, Only we know. II [แมทxมิวxโย]
----------------------------------------------------------------------------






อย่าห้าม...”


“ไม่ให้กูห้ามได้ไง กูกำลังเสียเปรียบนะ!” ร้องโวยใส่แมททั้งที่หน้าแดงก่ำ มิวส่งยิ้มขำมาให้พร้อมส่ายหน้า จังหวะที่ผมจ้องแมทอย่างเอาเรื่อง มิวก็ฉวยโอกาสปลดกางเกงผมออกไปทันที อย่างที่ผมก็ร้องห้ามไม่ทัน


“มิว! ไอ้...ไอ้พวกบ้า!” ด่าได้เป็นด่าอ่ะตอนนี้ ผมยกมือปิดหน้าตัวเองแล้วขดตัวอย่างรู้สึกอับอายขั้นสุด ทั้งเนื้อตัวเหลือเพียงชั้นในตัวเดียว


เฮือก!


สัมผัสที่ปั้นท้ายทำให้ผมสะดุ้งแล้วหันไปมองคนที่จับมัน รอยยิ้มหื่นๆของสองผู้ล่าที่มองผมเหมือนเหยื่อที่รอเวลากระโจนใส่ ผมหลบสายตา ยอมให้มันสัมผัสแบบนั้นตามใจของพวกมันสองคน


เมื่อเห็นว่าผมโอนอ่อนแล้ว ทั้งสองก็ตะครุบกินเหยื่อทันที มิวจับปลายคางดันให้ผมหันหน้ารับจูบอ่อนโยนตามแบบฉบับนิสัยของเขาที่ใจเย็น เขาเริ่มลากนิ้วไปวนที่ยอดออกแบบลูบวนซ้ำๆจนมันตั้งขึ้น แล้วผมก็ต้องสะดุ้งเมื่อแมทเข้ามาครอบครองมันด้วยริมฝีปาก ลิ้นร้อนตวัดเลีย ดูดดุนจนผมร้องอื้ออึ้งในลำคอเพราะมิวไม่ยอมถอนจูบออกไป


“อื้อ...แฮ่ก...” ผมเบี่ยงหน้าหนีเพื่อสูดอากาสหายใจ มิวจึงเปลี่ยนจากจูบมาซุกไซร์ซอกคอ ความรู้สึกจี๊ดๆตามหลังหู ซอกคอ ไล่ต่ำไปจากไห้ปลาร้า ผ่านหน้าอก จนมาถึงแอ่งสะดือ มิวสร้างรอยแดงเป็นจำๆไว้ตลอดทางที่เขาลากริมฝีปากผ่าน


“อ๊ะ...” ผมไม่รู้ว่าผมส่งสียงออกไปเป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว แต่มือหนาที่กำลังลูบผ่านกลางกายผมมันเรียกความเสียวซ่าน จนผมแอ่นอกขึ้นหอบหายใจ แมทค่อยๆดึงชั้นในผมลงจนส่วนที่กำลังตื่นตัวดีดออกมาจากขอบกางเกง ไม่ต้องรอให้ใครสั่งมือหนาของมิวสัมผัสมันทันทีพร้อมความชื่นแฉะที่ลากไปตามแนวยาวของมัน ผมถึงกับหวีดร้องอย่างสุขสม ปนทรมาน


“แม่งเอ้ย...ดีกว่าที่จินตนาการในทุกวันเสียอีก” แมทพึมพำขณะที่ละเลงลิ้นตรงแอ่งสะดือ ผมหอบหายใจแรงมากขึ้นตามความเร็วที่มิวสร้างความสุขให้


ไม่ได้อยากจะคิดลึก ว่าการที่แมทบอกพูดแบบนั้นคือการช่วยตัวเองโดยนึกถึงผม แต่มันก็หยุดความคิดตัวเองไม่ได้ในเมื่ออะไรๆของผมยิ่งตื่นตัว ยิ่งรู้สึกมากขึ้น จนในที่สุดมันก็ปลดปล่อยออกมา และมิวก็เป็นคนรับมันไปทั้งหมด


ผมหมดแรงนอนหอบสะท้านแผ่หลาอยู่บนเตียงระหว่างผู้ชายสองคนที่กำลังปลดกางเกงของตัวเองออกไปจากตัว และทันที่ที่ผู้ล่าไม่มีสิ่งใดปกปิด ความร้อนฉ่าก็ลามไปทั่วหน้าผมทันที


ไม่เห็นจำได้ว่ามัน...ขนาดนี้

.

.

.

“ใครก่อน” ผมเอ่ยถามแฝดน้องตัวเองที่กำลังก้มจูบเหยื่อในคืนนี้อีกครั้ง ยิ่งมองหน้าโยแล้วยิ่งรู้สึกมากกว่าเดิมจนอยากจะเข้าไปในตัวมันตั้งแต่ได้ยินเสียงมันร้องครางอย่างสุขสมนั่นแล้ว แต่ก็อดทนไว้เพราะไม่อยากให้มันเจ็บอีกเป็นครั้งที่สอง เพราะงั้นครั้งนี้ทั้งผมและมิวก็พยายามที่จะเล้าโลมมันให้มากที่สุด


มิวถอนจูบจากโยแล้วหันมามองผมอย่างที่รู้ๆกัน มันยกยิ้มกวนใส่แล้วหันเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียง หยิบหลอดเจลออกมาโยนใส่ผมแล้วหันกลับไปสนใจหน้าอกขาวๆของโยแทน แต่ก็เป็นอันรู้กันว่า...ผมก่อน


สองขาขาวที่กำลังเสียดสีกันเพราะแรงอารมณ์ถูกผมจับพาดไหล่ข้างหนึ่ง ช่องทางที่ปรากฏให้เห็นทำให้ผมถึงกับเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย ผมบีบเจลใส่นิ้วมือแล้วเลื่อนไปแตะตรงนั้น เหมือนโยจะยิ่งรู้สึกมากขึ้นเมื่อผมวนไปรอบๆมันก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วแรกเข้าไป


“อื้ออออ!” เสียงร้องของโยดังทันที่ที่นิ้วผมสอดลึกสุดปลายนิ้วแล้วเหมือนมันจะไปถูกจุดกระตุ้นเข้า ร่างโปร่งขาวถึงได้ดิ้นชะงักแบบนี้ ผมเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วถึงได้เริ่มขยับนิ้วช้าๆ พร้อมกับค่อยๆเพิ่มนิ้วเข้าไปเรื่อยๆ


“แฮ่ก...แฮ่ก...” หน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตรงหน้า หน้าอกที่เต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ รอยที่เป็นเครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของ ยิ่งสร้างความน่ามองมากขึ้น


“อ๊ะ..อ๊า!” โยร้องออกมาอีกครั้งหลังจากเสร็จเป็นรอบที่สองเพียงแค่นิ้ว ผมถอนนิ้วอออกมาแล้วแทนที่ด้วยอะไรที่ใหญ่กว่านั้น


“ดะ..เดี๋ยว...มันเจ็บ” โยร้องบอกเมื่อผมเริ่มดันเข้าไป ผมหันไปสบตากับมิว เหมือนมิวจะรู้ก็เริ่มเบี่ยงเบนความสนใจทันที เมื่อเห็นว่าโยเริ่มผ่อนคลาย ผมก็ดันไปเข้าไปจนสุดในรอบเดียว


“อ๊า!” โยผวากอดมิวไปแน่น มิวเองก็เลื่อนมือไปบีบเค้นตามตัวโยเรื่อยๆเมื่อปลอบประโลมที่ผมรุนแรงใส่ ก็ทำไงได้ผมไม่ไหวแล้วนี่ครับ


“อึก...อ๊ะ อ๊ะ” เสียงร้องกระท่อนกระแท่นของโย กับร่างโปร่งที่ขยับเคลื่อนไปตามแรงที่ผมสอดใส่ ใบหน้าที่สะบัดไปมาเพราะความเสียวซ่าน หยาดน้ำตาที่ปริ่มอยู่ปลายหางตาที่ทำให้มิวก็เลื่อนมือไปเช็ดมัน


“ระ...แรงไป..อ๊ะ” โยร้องบอกพร้อมทั้งใช้มือข้างหนึ่งมาดันหน้าท้องผมไว้ ส่วนอีกมือก็ถูกมิวดึงไปช่วยลูบแก่นกายของมัน


“ซี้ด...แน่นฉิบหาย” ผมสบถออกมาเมื่อแรงตอดรัดเริ่มทำให้ผมแทบบ้า มีอะไรกับใครมาหลายครั้ง ผ่านสนามรบบนเตียงมาจนเชี่ยว แต่ไม่มีใครในถึงใจขนาดนี้จริงๆ


“มะ...ไม่ไหว...แล้ว” พอได้ยินแบบนั้นผมก็เร่งเครื่องตัวเองทันที จับสองขาพาดไหล่แล้วโน้มตัวไปข้างหน้า แรงที่กระแทกเข้าเร็วขึ้นจนโยจิกเล็บลงไปที่ต้นแขนผมก่อนจะกรีดลงไปตามทางจนผมรู้สึกแสบ แต่มันก็ไม่เท่าอารมณ์ของผมกับโยตอนนี้หรอก


“อ๊า...” กดตัวลงไปเน้นๆที่สามสี่ครั้งก็ปล่อยเข้าในด้านในแบบที่โยก็กระตุกแล้วปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องผม ผมถอดกายออกจากร่างขาวแล้วขยับออกห่างปล่อยขาขาวลงบนพื้นเตียงเบาๆ


“ตามึง” หันไปบอกมิวแล้วหมุนตัวเองเดินไปหยิบผ้าขนหนูจากตู้เสื้อผ้ามาพันช่วงเอวไว้ แล้วไปนั่งมองแฝดน้องที่เริ่มภารกิจต่อจากผม

.

.

.

ผมไม่ได้สนใจแมทเท่าไรตอนที่มันเดินห่างออกไป สิ่งที่น่าสนใจกว่าอะไรทั้งหมดตอนนี้คือร่างกายขาวที่กำลังแดงขึ้นอย่างเปล่งปลั่ง มันแดงระเรื่อเหมือนคนที่ออกกำลังกายมาหนักๆ


“ถ้าอีกรอบ ไหวมั้ย...” ผมเลื่อนมือไปลูบแก้มของโยแล้วเอ่ยถามคนที่ปรือตามองผมอยู่ ริมฝีปากที่บวมเจ่อเพราะแรงจูบไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเม้มแน่น ก่อนจะพยักหน้าให้ผม เรียกรอยยิ้มเอ็นดูได้ทันที


ถึงคนอื่นจะมองว่ามันปากร้าย นิสัยเกเร แต่ในสายตาผม มันน่ารักนะ...ความน่ารักที่ไม่ต้องปรุงแต่ง เป็นความน่ารักที่มันเองก็ไม่รู้ตัว


ผมจับให้โยนอนคว่ำลงหยิบหมอนมารองสะโพกอย่างที่โยก็ตัวอ่อนให้ผมจัดแจงท่าอย่างง่ายดาย หน้าที่แดงระเรื่อหันข้างมามองผมที่โน้มตัวลงไปจูบที่หลังคอ ทันทีที่แตะจูบแผ่วเบาลงไป โยถึงกับสั่นระริก ระทวยทันที


แม้แต่ไอ้แมทก็ไม่รู้หรอกครับว่าจุดอ่อนของโยคือหลังคอตรงท้ายทอย ผมยังคงจูบซับไปตามหัวไหล่ แผ่นหลัง ไล่ลงไปถึงถึงสะโพกขาว ก่อนจะใช้มือดันสองดันก้อนกลมแบะออกให้เป็นช่องทางที่เพิ่งผ่านการใช้งานมาสดๆร้อนๆกำลังขมิบรัวๆพร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นที่กำลังไล่เยิ้มออกมา


และเหมือนโยจะอายเพราะมันเลื่อนมือมาดึงมือผมออก


“อย่ามอง” ร้องห้ามผมเสียงเบาแล้วมุดหน้าหนี ผมยืดตัวไปขบเม้มติ่งหูแล้วลากนิ้ววนตรงช่องทางแล้วสอดนิ้วเข้าไปคว้านเอาน้ำของแฝดพี่ออกมา


“อ๊ะ อ๊า...” เสียงร้องของโยดังขึ้นเมื่ออารมณ์ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งผมวนนิ้วด้านในมากเท่าไร เสียงร้องก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ผมเหลือมองแมทที่นั่งมองอยู่ตรงมุมห้องก็เห็นมันกำลังรูดรั้งของตัวเอง


“ทนไปก่อนนะมึง หึหึ” ผมบอกมัน ก่อนจะได้คำด่าไร้เสียงกลับมา


“มิว...” เสียงเรียกของคนใต้ร่างเรียกให้ผมหันกลับมามอง โยกำผ้าปูเตียงแน่นแล้วเหลือบมองผมด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าต้องการมากแค่ไหน


“ว่าไง...” ผมแกล้งวนนิ้วอยู่ด้านในเนื้อนุ่มที่แรงตอดรัดมากขึ้นเรื่อยๆอย่างอ้อยอิ่ง โยกัดปากอย่างอดทน ก่อนจะเลื่อนมือมาดึงมือผมออกไป


“เข้ามาเถอะ...ไม่ไหวแล้ว” ผมยิ้มหื่นแล้วเปลี่ยนนิ้วเป็นของตัวเองแบบที่โยก็ได้แต่อ้าปากหอบทันที


กดตัวเองลงไปแบบรวดเดียวแล้วเริ่มขยับจากช้าๆเพื่อแกล้งโยจนกระทั้งโยเองนั้นแหละที่เริ่มคุมเกม ร่างโปร่งที่ขยับร่างกายเบียดกลับมาใส่ผม พร้อมทั้งความคับแน่นที่กำลังกลืนกินร่างกายผม


ผมก้มมองก้อนเนื้อขาวและช่องทางที่ผมกำลังขยับเข้าออกด้วยสายตาหื่นสุดๆ ก่อนจะหยุดลงแล้วดึงตัวโยขึ้นมานั่งซ้อนด้านหน้า


“อ๊ะ...ละ ลึกไป” โยร้องบอกทั้งที่กำลังขยับอยู่บนตักผม ผมลูบมือไปตามหน้าท้องแล้วเลื่อนขึ้นมาบดขยี้ตุ่มไตที่กำลังตั้งชูชัน โยหงายหน้าเริ่ดขึ้นทันที เปิดโอกาสให้แมทที่เหมือนจะทนดูไม่ไหวเข้ามาก้มจูบอีกครั้ง


“อื้อ อื้อ...แฮ่ก” เสียงร้องอย่างทรมานดังในลำคอ ก่อนที่โยจะเบี่ยงหน้าหนีจูบแล้วโน้มตัวไปยันตัวกับพื้นเตียงในท่าคลานเข่า ผมเองก็ขยับตามเข้าไปอย่างเต็มแรง


“เร่าร้อนเป็นบ้า” แมทพึมพำแล้วขยับมารั้งแก่นกายที่กำลังสั่นระริกของโย เรียกเสียงร้องครางดังลั่นอย่างที่ผมก็คิดว่าข้างบ้านอาจจะได้ยิน


“ระ...เร็วอีก...จะ จะถึงแล้ว” ผมขยับรับทันทีอย่างรวดเร็ว เลื่อนมือไปยึดสะโพกขาวแล้วสอดใส่เต็มแรงอย่างที่เข้าไปขยี้จุดด้านในของโยทุกครั้งจนร่างกายโยกระตุกเกร็งแล้วปล่อยออกมา


ผมขยับใส่อีกสองสามครั้งก็กดลึกเข้าไปด้านในแล้วปล่อยออกมาเช่นกัน ก่อนขยับกายตัวเองออกมาแล้วโยก็ทิ้งตัวลงนอนหลับไปบนเตียงทันที ผมหันไปมองแฝดพี่ที่เหมือนอารมณ์ยังค้างแล้วหัวเราะเบาๆ


“จะไปช่วยตัวเองในห้องน้ำ หรือจะต่ออีกยก” แมทขมวดคิ้วก้มมองตัวเองสลับกับโยที่หลับไปแล้ว ก่อนจะถอนหายใจ